Smog

Header
Pierre Berthet
nakajima
Title

Bridget Hayden (uk) & Ignatz (b)
Pierre Berthet (b) & Rie Nakajima (jap)

Details
20:30
8€
Venue

Een SMOG-avond bij les ateliers claus met 2 duoconcerten

Bridget Hayden (UK) en Ignatz (B) zullen één week bij les ateliers claus resideren en op deze avond het resultaat voorstellen.

Bridget Hayden schreef geschiedenis als violiste bij het Vibracathedral Ochestra, de moeder van de vroege eenentwintigste eeuwse Europese avant garde drone rock. In 2006 verliet ze de band om zich te concentreren op haar eigen werk, dat naast intense stukken drone ook poëzie, film en schilderkunst omvat. Met gitaar en altviool verdrijft ze de heavy noise uit haar lichaam.

In 1910 creëerde de illustrator George Herriman de Krazy Kat comic. Ignatz, een kwaadaardige muis, was Krazy Kats aartsvijand, en zijn favoriete tijdverdrijf was het gooien van bakstenen naar Krazy Kats hoofd (die deze handelingen als liefdesverklaringen opvatte). De Belgische artiest Bram Devens gebruikt Ignatz als zijn alter ego, en komt gewapend met zijn eigen stapel bakstenen: spaarzame, gevoelvolle songs die voortvloeien uit de menselijke conditie, ingepakt in effecten, aangevreten door tape, voortgedreven door improvisatie en spontaniteit.

De songs van Ignatz stammen uit een vertrouwd uitgekleed folk framework, en Devens’ behandeling doet denken aan het louche primitivisme van V.U. of Henry Flint. maar ze klinken binnenstebuiten gekeerd, drijven weg, hun koele ondertoon verraadt een belemmerde gloed onder de oppervlakte. Autonome loops verstrengelen zich in elkaar. De songs schurken langs percussie, bastonen, of een karig keyboardmotief. Een stem trekt zich terug uit het hart van de song in de richting van een verloren gelopen gewauwel. 

 

Tinnen blikjes, fluitjes, bewegende veren, porseleinen kommen, bellen, pingpongballen, agavebladeren, sponzen, staaldraad, takken, papieren omhulsels, zilverpapier, roze handschoenen, piano, ballonnen, emmers, veren, water, vodden, bloempotten, gitaar, metalen buizen, zaden van de paulowniaboom, parels, bamboestokjes, hout, botten, stenen, …

 

Rie Nakajima en Pierre Berthet hebben verschillende manieren gevonden om dingen te laten vibreren en akoestische schaduwen te laten ronddansen: onzichtbare luchtvolumes die voortdurend van plaats veranderen, in de ruimte bewegen, en in de meest geheime plaatsen en in ons lichaam binnensluipen. Een manier om dichter bij de geesten te komen die in de dingen leven, is door naar hen te luisteren. Door hen aan te moedigen geluiden te produceren en door hen te doen resoneren door verschillende middelen: slaan, strelen, schudden, kloppen, schrapen, krabben, klauwen, klappen, wiegen, gooien, bewegen, magnetiseren, aanklampen, koken, knijpen, galvaniseren, motoriseren, buigen, blazen, plukken, opwarmen, laten vloeien, bevriezen, laten vallen, verbinden, rollen, mengen, verlengen, zingen, …

 

 

a SMOG-night at les ateliers claus with 2 duo-concerts

Bridget Hayden (UK) & Ignatz (B) will reside at les ateliers claus during one week and show the result on this night.

Bridget Hayden wrote history as a violinist with Vibracathedral Orchestra, the mother of early twenty-first century European avant-garde drone rock. In 2006 she left the band to focus on her own work, which alongside that of intense drone pieces also includes poetry, film and painting. With guitar and viola she exorcices the heavy noise from her body.

In 1910, the illustrator George Herriman created the Krazy Kat comic strip. Ignatz, a vicious mouse, was Krazy Kat’s arch enemy, and his favourite pastime was to throw bricks at Krazy Kat’s head (who misinterpreted the mouse’s actions as declarations of love). Belgian artist Bram Devens uses Ignatz as his alter-ego, and comes armed with his own pile of bricks: sparse, emotive songs born of the human condition, wrapped in effects, corroded by tape, driven forth by improvisation and spontaneity.

Ignatz’s songs stem from a familiar stripped folk framework, with Devens’ delivery recalling the louche primitivism of V.U. or Henry Flynt – but these songs sound inverted, cast adrift, their cool touch belying a stymied heat beneath the surface. Where Devens’ fretwork is adorned, it is executed with a refined coarseness. Autonomous loops entwine each other. Songs brush past percussion, bass notes, or a scant keyboard motif. A voice recedes from the heart of the song into a dislocated, cracked drawl.

 

 

Tin cans, whistles, locomotive suspension springs, porcelain bowls, compressor top bells, ping pong balls, agave dry leaves, sponges, steel wires, branches, paper foils, plastic bags, silver papers, pink gloves, piano, balloons, buckets, feathers, water, scraps, peebles, flower pots, guitar, metal tubes, paulownia tree seeds, pearls, bamboo sticks, logs, bones, stones, filter queens…

Rie Nakajima and Pierre Berthet have been creating various ways to vibrate things so that their acoustic shadows dance around: invisible air volumes that reshape constantly, move in the space, enter in the most secret places and inside ourselves. A way to get closer to things inherent spirits is to listen to them. Eventually encouraging them to produce sounds and resonate by various means: to hit, caress, shake, beat, scrape, scratch, claw, boil, clap, rattle, rock, throw, move, magnetize, clamp, cook, pinch, galvanize, motorize, bow, blow, pluck, heath up, let flow, freeze, drop, drip, connect, roll, mix, extend, sing…

 

 

 

Pierre Berthet (B) & Rie Nakajima (JAP):
Depuis 2013, ces deux passionnés de l'objet sonore unissent leurs forces et leurs imaginations pour développer un projet musical mettant en scène des plantes mortes et tout un bric-à-brac plus ou moins motorisé.
Entre concert participatif et installation sonore, leurs performances sont toujours empreintes d'une grande poésie. Quelques actions fragiles mènent vers une improvisation pour ballons de baudruche, gouttes d'eau, fils d'acier, sifflets, boîtes de conserve, bidons en tous genres, résonateurs homemade, feuilles sèches d'agave, plumes et autres déchets. S'installe alors calmement une polyphonie étrange et aléatoire où l'on distingue petit à petit des «ombres acoustiques pour volumes d'air invisibles ».

Pierre Berthet a étudié la musique expérimentale aux côtés de Frederic Rzewski (Musica Elettronica Viva) et d'Henri Pousseur. Il se passionne très tôt pour le travail sonore d'artistes comme Alvin Lucier, Ellen Fullman, Terry Fox ou Paul Panhuysen et accompagne pendant une dizaine d'années Arnold Dreyblatt et son "Orchestra of excited strings". Interprète du "Galileo" de Tom Johnson, il aime par dessus tout "prolonger" instruments de musique et objets. Sa rencontre avec le luthier sauvage Frédéric Le Junter donne naissance à un incroyable duo de chansons brutes. Depuis 1990 il réalise aussi des installations sonores et visuelles inspirées et adaptées par les lieux où elles sont exposées. Ses installations sont également des formes activables pour des concerts.

On retrouve le même type de préoccupations chez Rie Nakajima qui réagit autant à la physicalité des espaces qu'en trouvant par hasard des objets et des matériaux qu'elle motorise et place en regard de l'architecture environnante. Elle développe un intense travail de collaboration qui l'amène à montrer son travail un peu partout dans le monde avec David Toop depuis 2013, Keiko Yamamoto et le projet musical 'O YAMA O', David Cunningham, Miki Yui, Guy De Bièvre et Marie Roux. Elle réalise des performances avec Angharad Davies, Clive Bell, Johan Vandermaelen, Lee Patterson, Shuichi Chino, Daichi Yoshikawa, Junko Wada, Lau Nau, Phill Niblock entre autres.

 

 

https://bridgethayden.bandcamp.com/


http://www.ignatz.be/en

 

http://pierre.berthet.be/


http://www.rienakajima.com/

 

 

schedule :

doors 20:30

Pierre Berthet & Rie Nakajima 21h

Ignatz & Bridget Hayden 22h

+ dj Vera Cavallin

the acts will play on the floor (no stage this time)