Dreigen festivals de muzikale variant van de bio-industrie te worden

De belofte van een ‘summer of love’ sloeg in ons land in luttele dagen om in een ‘rampenscenario’. Amper een week na de vierde coronagolf — notabene de snelst piekende sinds het begin van de pandemie — manifesteerden zich overstromingen in Limburg die herinneringen oproepen aan de watersnoodramp van 1953. Geen complotten, hoewel er her en der nog altijd mensen daarin lijken te geloven. Maar weldegelijk een connectie: De ontwrichting van het klimaat.

In maart van dit jaar hing het er nog een beetje om: Als deze zomer geen concerten of festivals op de gebruikelijke manier mogelijk waren, dan toch zeker iets alternatiefs. In april echter vulde de mailbox zich met persberichten over tournees en festivals die definitief naar 2022 doorgeschoven werden. Begrijpelijk waar het artiesten ‘van overzee’ betreft. De festivals die op de agenda bleven, zoals Lowlands, benadrukten op hun websites er op te rekenen op de klassieke wijze met — bijna — het gebruikelijke aantal bezoekers door te kunnen gaan; zij het met een minder internationaal programma. Terug naar het ‘oude normaal’. Terug naar ‘business as usual’. Ondertussen hebben de meest recente kabinetsmaatregelen er voor gezorgd dat pas een week voor Lowlands duidelijk wordt of het festival überhaupt door kan gaan en onder welke voorwaarden. Tot dat moment rest Lowlands-directeur Eric van Eerdenburg en tal van zijn collega’s weinig anders dan schietgebedjes opdragen aan de muziekgoden.

het VOLLEDIGE artikel